×

Prace Instytutu Metalurgii Żelaza
PIMŻ nr 4_2015.jpg

SPIS TREŚCI (pobierz)

 

Jerzy POGORZAŁEK, Lech BULKOWSKI, Urszula GALISZ, Wojciech BURIAN, Jerzy STĘPIEŃ, Artur ŻAK

Instytut Metalurgii Żelaza

Remigiusz PRZEŚLAK, Mariusz STENCEL

MESKO S.A., Warszawa

Janusz NOGA

Wojskowa Akademia Techniczna, Warszawa

OPRACOWANIE KOMPLEKSOWEJ TECHNOLOGII WYTWARZANIA MAGNETO-ZWIERCIADEŁ STOSOWANYCH W GIROSKOPOWYCH SYSTEMACH NAPROWADZANIA RAKIET

Przedstawiono wyniki badań nad technologią wytwarzania magneto-zwierciadła, które jest podstawowym elementem inteligentnego obiektywu koordynatora lotu rakiety przeciwlotniczej. Realizacja badań ukierunkowana była na poprawę jakości pierścieni magneto-zwierciadeł, poprzez zastosowanie nowych technologii do ich produkcji, aby maksymalnie ograniczyć ich odrzut na poszczególnych etapach wykonania. Wyznaczone bardzo wysokie kryteria jakości metalurgicznej magneto-zwierciadła wymusiły wielokierunkowe działania badawcze w obszarach: modyfikacji składu stopu AlNiCo, technologii wytapiania i odlewania w próżni, obróbki cieplnej i termomagnetycznej odlewów oraz specjalistycznej obróbki mechanicznej i optycznej. Na rynek krajowy został wprowadzony nowy produkt o istotnie zmodyfikowanych parametrach geometrii i jakości, do chwili obecnej nieprodukowany. Uzyskany efekt ekonomiczny wynika z ograniczenia odrzutów wysoce kosztownych magneto-zwierciadeł na poszczególnych etapach ich produkcji, obniżeniu kosztów materiału i robocizny.

Słowa kluczowe: stop AlNiCo, magneto-zwierciadła, technologia wytwarzania, właściwości fizyczne, magnetyczne i optyczne, kryteria oceny

 

Michał KUBECKI

Instytut Metalurgii Żelaza

Mariusz HOLTZER

Akademia Górniczo-Hutnicza im. S.Staszica, Wydział Odlewnictwa

OCENA WPŁYWU DODATKU REGENERATU DO MASY FORMIERSKIEJ NA ILOŚĆ ZWIĄZKÓW Z GRUPY BTEX, POWSTAJĄCYCH W TRAKCIE PROCESU ZALEWNIA FORMY CIEKŁYM METALEM

Postępujący rozwój przemysłu i zaostrzające się światowe przepisy w zakresie ochrony środowiska, wymagają poszukiwania nowych, czystych technologii bądź modyfikacji technologii dotychczas stosowanych. Zapewnić one powinny zachowanie odpowiednich parametrów technologicznych przy jednoczesnym zmniejszeniu uciążliwości procesu dla środowiska. Przemysł odlewniczy, który odnotowuje w światowej technice produkcyjnej stały i dynamiczny rozwój, coraz szerzej wykorzystuje proces regeneracji zużytych mas formierskich i rdzeniowych w celu ograniczenia ilości składowanych odpadów. W efekcie przy wytwarzaniu form i rdzeni jako substytut świeżego piasku, w ilości sięgającej nawet do 90%, stosuje się osnowę po recyklingu mas. Stosowanie dodatku regeneratu może jednak wpływać na zwiększenie, w stosunku do mas formierskich przygotowanych na osnowie świeżego piasku, ilości szkodliwych związków organicznych emitowanych z procesów odlewniczych. Dlatego też celem badań było określenie wpływu dodatku regeneratu na ilość benzenu, toluenu, etylobenzenu i ksylenów (BTEX) emitowanych w trakcie zalewania form ciekłym metalem. Badania prowadzono na zaprojektowanym dla celów pracy stanowisku badawczym. W artykule przedstawiono wyniki pomiarów emisji związków BTEX uzyskane dla mas formierskich przygotowanych na świeżym piasku oraz mas z dodatkiem 50 i 90% regeneratu.

Słowa kluczowe: przemysł odlewniczy, masy formierskie, regenerat, BTEX, emisja

 

Jarosław OPARA, Andrzej WROŻYNA

Instytut Metalurgii Żelaza

OPRACOWANIE I WALIDACJA MODELU ILOŚCIOWEJ ANALIZY DYLATOMETRYCZNEJ ROZPADU AUSTENITU W FERRYT I PERLIT

W niniejszej pracy zaprezentowano model ilościowej analizy dylatometrycznej dla rozpadu austenitu w ferryt i perlit podczas ciągłego chłodzenia. Rozwiązanie bazuje na pomiarach względnej zmiany długości próbki w trakcie postępu przemian fazowych oraz obliczeniach różnic objętości atomowych występujących faz. Zaproponowany model uwzględnia kluczowe zjawiska towarzyszące rozpadowi austenitu, tzn. wzbogacanie się austenitu w węgiel podczas powstawania ferrytu, które powoduje wzrost określonej objętości atomowej austenitu, podczas gdy formowanie się perlitu ma wyraźnie odmienny wpływ poprzez udziały objętościowe ferrytu i cementu, które wynikają z ustalonej zawartości węgla dziedziczonej z austenitu (wzbogaconego w węgiel). Rezultaty ilościowej analizy dylatogramów zestawiono z ilościową analizą mikrostruktur i uzyskano doskonałą zbieżność wyników. Przedstawione wyniki stanowią wyraźne potwierdzenie, iż model jest poprawnie opracowany przez autorów. Ponadto, przeprowadzono analizę kinetyk przemian fazowych w funkcji znormalizowanego czasu oraz przedstawiono proces wzbogacania austenitu w węgiel.

Słowa kluczowe: stal podeutektoidalna, dylatometria, rozpad austenitu, ferryt, perlit, parametr sieci, kinetyka

 

Grażyna STANKIEWICZ, Marta KUBICZEK

Instytut Metalurgii Żelaza

ZASTOSOWANIE TECHNIKI STAPIANIA DO OZNACZANIA SIARKI, SODU I CHLORU W KONCENTRATACH I RUDACH ŻELAZA METODĄ FLUORESCENCYJNEJ SPEKTROMETRII RENTGENOWSKIEJ

Opracowano parametry stapiania próbek koncentratów i rud żelaza za pomocą automatycznej sześciopozycyjnej stapiarki elektrycznej. Opracowana preparatyka próbek i optymalny dobór wszystkich jej parametrów, pozwoliły na zatrzymanie siarki w stapianej mieszaninie. Właściwy dobór substancji utleniającej umożliwił oznaczanie sodu. Powiodło się także oznaczanie chloru. Wyznaczone podstawowe parametry metrologiczne metody potwierdziły, że opracowany wariant stapiania i ustalone parametry pomiarowe pozwalają, w sposób precyzyjny i dokładny oznaczać siarkę, sód i chlor w koncentratach i rudach żelaza pochodzących z różnych złóż. Wykazano, że lotność składników i niskie ich zawartości nie są przeszkodą w prowadzeniu oznaczeń tych składników w perłach.

Słowa kluczowe: analiza chemiczna, fluorescencyjna spektrometria rentgenowska, rudy żelaza, siarka, sód, chlor

 

Marcin JANIK, Dariusz RYDZ

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Produkcji i Technologii Materiałów

Instytut Przeróbki Plastycznej i Inżynierii Bezpieczeństwa

ANALIZA WPŁYWU UŻYCIA WYLEWU ZANURZENIOWEGO NA ROZKŁAD POLA TEMPERATUR I PRĘDKOŚCI WEWNĄTRZ WLEWKA CIĄGŁEGO

Technologia ciągłego odlewania stali (COS) jest ostatnim etapem jej wytwarzania. W ostatnich latach stała się podstawową metodą wytwarzania wsadu do procesów przeróbki plastycznej. Nie mniej jednak częstym problemem przy wprowadzaniu nowych gatunków stali stanowi właściwy dobór parametrów ciągłego odlewania, który zapewnia uzyskanie półwyrobu bez wad wewnętrznych i powierzchniowych. W pracy przedstawiono wpływ odlewania strumieniem nieosłoniętym oraz z zastosowaniem wylewu zanurzeniowego na rozkład temperatur wewnątrz i na powierzchni wlewka ciągłego o przekroju 160x160 mm ze stali BSt500s, odlewanego z użyciem mieszadła elektromagnetycznego. Określono również wpływ sposobu odlewania na grubość naskórka i pole prędkości wewnątrz fazy ciekłej. Do obliczeń wykorzystano własny model numeryczny procesu COS utworzony przy zastosowaniu komercyjnego oprogramowania ANSYS.

Słowa kluczowe: ciągłe odlewanie, wylew zanurzeniowy, modelowanie numeryczne, metoda elementów skończonych, wlewek ciągły

 

Artur M. HUTNY

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Produkcji i Technologii Materiałów,

Katedra Ekstrakcji i Recyrkulacji Metali

Rafał WYCZÓŁKOWSKI

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Produkcji i Technologii Materiałów,

Katedra Pieców Przemysłowych i Ochrony Środowiska

Marek WARZECHA

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Produkcji i Technologii Materiałów,

Katedra Ekstrakcji i Recyrkulacji Metali

POMIARY EMISYJNOŚCI POWIERZCHNI ZEWNĘTRZNYCH KADZI STALOWNICZYCH Z WYKORZYSTANIEM KAMERY TERMOWIZYJNEJ

W artykule przedstawiono badania poświęcone pomiarom emisyjności kadzi stalowniczych. Uzyskano dane dotyczące temperatur w wybranych punktach powierzchni płaszcza analizowanych kadzi, pochodzących z pomiaru stykowego. Dla każdej kadzi zarejestrowano termogramy. Wykazano, że wartość badanego parametru zależy istotnie od stopnia pokrycia kadzi zanieczyszczeniami. Ustalono, że emisyjność powierzchni zewnętrznych badanych kadzi stalowniczych mieści się w zakresie od 0,75 do 0,92.

Słowa kluczowe: kadź stalownicza, emisyjność, termowizja

 

Anna KONSTANCIAK

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Produkcji i Technologii Materiałów, Katedra Ekstrakcji i Recyrkulacji Metali

ANALIZA ZMIAN SKŁADU CHEMICZNEGO KOKSU WIELKOPIECOWEGO W ZAKRESIE TEMPERATUR 800÷2500 K

W artykule przedstawiono zmiany składu chemicznego koksu zawierającego 11% popiołu w procesie wielkopiecowym. Obliczenia termodynamiczne przeprowadzono z wykorzystaniem programu FactSage. Ze względu na dużą liczbę tworzących się produktów reakcji chemicznych w obrębie składników popiołu, rozważano tylko 10 najważniejszych związków biorących udział w reakcjach. Mają one wpływ na przebieg redukcji oraz tworzenia się żużla w procesie wielkopiecowym.

Słowa kluczowe: koks, analiza termodynamiczna, gaz, faza skondensowana

 

Bożena GAJDZIK

Politechnika Śląska w Gliwicach, Wydział Inżynierii Materiałowej i Metalurgii, Katedra Inżynierii Produkcji

RETROSPEKCJA ZMIAN W TECHNOLOGII WYTWARZANIA STALI WEDŁUG PROCESÓW W POLSKIM HUTNICTWIE

Treścią artykułu jest analiza retrospekcyjna zmian w technologii wytwarzania stali w polskim przemyśle hutniczym. Analizą objęto strukturę produkcji stali według procesów wytwarzania począwszy od 1970 roku. Celem opracowania było przedstawienie udziałów poszczególnych technologii wytwarzania stali w produkcji ogółem. Rezultatem analizy jest uporządkowany obrazu zmian w strukturze produkcji stali. Praca powstała na podstawie danych statystycznych i opracowań branżowych.

Słowa kluczowe: przemysł hutniczy, wytwarzanie stali, zmiany technologiczne

 

2016-01-12


Powrótwersja do druku