×

Prace Instytutu Metalurgii Żelaza nr 3/2016
PIMŻ nr 3_2016.jpg

SPIS TREŚCI (pobierz)

Roman KUZIAK, Krzysztof RADWAŃSKI, Piotr SKUPIEŃ, Valeriy PIDVYSOTS’KYY, Artur MAZUR

Instytut Metalurgii Żelaza im. Stanisława Staszica

Zbigniew GRONOSTAJSKI, Karol JAŚKIEWICZ

Politechnika Wrocławska

BADANIA MECHANIZMÓW ODKSZTAŁCENIA PLASTYCZNEGO BLACHY ZE STOPU MAGNEZU AZ31

W artykule przedstawiono wyniki badań strukturalnych blachy wykonanej ze stopu magnezu AZ31, próbek pobranych z blachy i odkształcanych w warunkach laboratoryjnych oraz pobranych ze wspornika kształtowanego w warunkach przemysłowych. W warunkach laboratoryjnych próbki pobrane z blachy poddano statycznej próbie rozciągania, próbie zginania i próbie kanalikowej w temperaturze otoczenia i w temperaturach podwyższonych. Próbki odkształcane w temperaturze otoczenia wykazywały niską plastyczność; podstawowymi mechanizmami odkształcenia plastycznego tych próbek był poślizg i bliźniakowanie. Plastyczność próbek rosła w miarę podwyższania temperatury, co przypisano inicjowaniu poślizgu we wtórnych systemach oraz zachodzeniu rekrystalizacji dynamicznej powyżej 200°C.

Słowa kluczowe: stopy magnezu, plastyczność technologiczna, mechanizmy odkształcenia plastycznego

 

Lech BULKOWSKI, Jerzy POGORZAŁEK, Urszula GALISZ

Instytut Metalurgii Żelaza im. Stanisława Staszica

 OPRACOWANIE TECHNOLOGII WYTWARZANIA KATOD Z UDZIAŁEM TYTANU I MIEDZI DO ROZPYLANIA JONOWEGO W MAGNETRONIE

Przedstawiono przebieg i wyniki prób wytwarzania katod tytanowo miedziowych przeznaczonych na elektrody do rozpylania powłok bakteriobójczych na różnych powierzchniach (stal, szkło itp.) metodą rozpylania jonowego w magnetronie. Przyjęto skład chemiczny katod i opracowano wstępną technologię ich wytapiania w warunkach laboratoryjnych i półprzemysłowych oraz przeprowadzono próby przerobu plastycznego stopów, które dały wynik negatywny. Uzyskanie katod o odpowiedniej jakości zapewniono na drodze bezpośredniego odlewania wymaganego kształtu do form piaskowych.

Słowa kluczowe: stop TiCu, katoda, technologia wytwarzania, odlewanie, własności fizyczne

 

Marta KUBICZEK, Grażyna STANKIEWICZ, Piotr KNAPIK, Michał KUBECKI, Aleksandra KWOKA, Waldemar SPIEWOK

Instytut Metalurgii Żelaza im. Stanisława Staszica

ROZWÓJ I ZABEZPIECZENIE JAKOŚCI INSTRUMENTALNYCH METOD BADANIA SKŁADU CHEMICZNEGO W ZAKŁADZIE CHEMII ANALITYCZNEJ

W artykule omówiono postępy w rozwoju metodologii badań, wyposażenia aparaturowego, możliwości analitycznych oraz zabezpieczenia jakości w Zakładzie Chemii Analitycznej. Rozwój ten jest odpowiedzią na nowe potrzeby analityki hutniczej, ochrony środowiska, odlewnictwa, a także użytkowników wyrobów hutniczych. W Zakładzie wdrożono nowo zakupiony spektrometr OES ICP i opracowano selektywny program analityczny do oznaczania sodu i potasu w rudach żelaza, wyznaczono parametry metrologiczne oznaczania obydwu pierwiastków i przygotowano programy analityczne umożliwiające oznaczanie składu chemicznego próbek nie objętych zakresem akredytacji PCA. Opracowano metodykę umożliwiającą oznaczanie wybranych lotnych związków organicznych (LZO), uwalnianych z włókien szklanych pokrytych związkami powierzchniowymi. Wyznaczono optymalne parametry pracy układu termodesorber /chromatograf/spektrometr mas (TD-GC MS), a następnie opracowano krzywe kalibracyjne i przeprowadzono oznaczenia wybranych LZO uwalnianych z włókien szklanych. W wyniku przeprowadzonych badań opracowana została metodyka oznaczania benzenu i toluenu z zastosowaniem bezrozpuszczalnikowego przygotowania próbki. Rozszerzono bazę danych przeznaczoną do wyznaczania nowych współczynników równania Horwitza dla potrzeb hutnictwa żelaza i stali. Opracowane nowe parametry równania Horwitza potwierdziły wysoki poziom dokładności oznaczeń w zakresie stężeń pierwiastków powyżej 0,1%.

Słowa kluczowe: optyczna spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plamie indukcyjnie sprzężonej, chromatografia gazowa, spektrometria masowa, równanie Horwitza, materiały odniesienia

 

Marek BURDEK

Instytut Metalurgii Żelaza im. Stanisława Staszica

WPŁYW SKŁADU CHEMICZNEGO STALI I SPOSOBU WALCOWANIA DRUTU NA WYMIARY I WŁAŚCIWOŚCI TAŚM NA SPRĘŻYNY

Przedmiotem artykułu jest walcowanie drutu na taśmy przeznaczone do wyrobu sprężyn płaskich. Przedstawiono sposób wyliczania wymaganej średnicy drutu oraz poszerzenia taśmy w procesie walcowania. Wykonano próby walcowania z zastosowaniem walców o zróżnicowanych średnicach i schematach odkształcania. Analizowano wymiary taśm i ich właściwości mechaniczne.

Słowa kluczowe: drut, walcowanie, spłaszczanie, taśma, sprężyna

 

Projekty badawcze sfinansowane z Funduszu Badań Własnych Instytutu (pobierz)

 

2016-11-29


Powrótwersja do druku